အဂတိလိုက်စားမှုသည် နိုင်ငံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးတွင် ကြီးမား လှစွာသော အဟန့်အတား၊ အတားအဆီးတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လိုလျှင် အဂတိလိုက်စားမှုများကို မဖြစ်မနေ သုတ်သင်ရှင်းလင်း တိုက်ဖျက်ဖို့လိုသည်။

မြန်မာ့အလင်းအယ်ဒီတာအာဘော်

တိုင်းပြည်တစ်ခု ကမ္ဘာ့အလယ်တွင် ဝင့်ဝင့်ကြွားကြွား ရပ်တည် နိုင်ဖို့ဆိုသည်မှာ အရည်အချင်းပြည့်၀သော၊ ကိုယ်ကျင့် ကောင်းသော အားကောင်းမောင်းသန် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ၏ အခန်းကဏ္ဍက အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာယုံကြည် ပါသည်။

အမှန်တရားကို ခါးသီးငြင်းဆန်သည့် အဆက်ဆက်သော အာဏာရှင်စနစ်အောက်တွင် လူငယ်ထု၏ နိုးကြားတက်ကြွမှု၊ ရဲရင့်သတ္တိရှိမှု၊ အမှန်တရားနှင့် အများအကျိုးအတွက် စွန့်လွှတ် အနစ်နာခံလိုမှု အစရှိသည့် ကောင်းမြတ်သော လူငယ်စိတ်ဓာတ် တို့ ရက်စက်စွာ ချိုးနှိမ်ခံခဲ့ကြရလေသည်။

ဒီဇင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၌ ကိုဗစ်ရောဂါပိုး ဓာတ်ခွဲ အတည်ပြုလူနာ စုစုပေါင်း တစ်သိန်းကျော်သွားပြီ ဖြစ်ပါသည်။ ကိုဗစ်ကြောင့် သေဆုံးသူစုစုပေါင်းမှာလည်း ၂၁၀၀ ကျော်ရှိခဲ့ပြီ။ နိုင်ငံသား ပြည်သူလူထုအနေဖြင့် အလွန်အကြူး ထိတ်ထိတ်ပျာပျာ ဖြစ်သွားရန်မလိုဘူးဟု ဆိုနေရသည့်တိုင် လေးနက်သော အချက်ပေးခေါင်းလောင်းသံအဖြစ် မှတ်ယူကြရန်တော့ လိုပါပြီ။

ယခုသိရသည့် အဆိုပါပိုးကူးစက်မှုခံရသူ လူနာစုစုပေါင်း၏ ၇၄ ရာခိုင်နှုန်းသည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးက ဖြစ်ပါသည်။ ကိုဗစ်ရောဂါကြောင့်သေဆုံးသူလူနာ စုစုပေါင်း၏ ၉၂ ဒသမ ၇ ရာခိုင်နှုန်းမှာလည်း ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးကပင် ဖြစ်ပါ၏။

ကိုဗစ်ရောဂါ၏ အန္တရာယ်ကိုအကြောင်းပြု၍ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် မည်သို့ မည်ပုံ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို လူအများတို့ ဂရုမပြုနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ကမ္ဘာသုံးပြက္ခဒိန်အရဆိုလျှင် ယခုလသည် ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်၏ နောက်ဆုံးလဖြစ်၏။ နှစ်တစ်နှစ်သည်ပင် တရွေ့ရွေ့ဖြင့် ကုန်ဆုံးတော့မည်တည်း။

ကိုဗစ်-၁၉ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးသည် ကူးစက်လွယ်၏။ အထူးသဖြင့် လူချင်း ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု နီးကပ်သည်ဆိုလျှင် ရောဂါပိုးကူးစက်ရန် လွယ်ကူ၏။ သည်လိုဖြင့် ကိုဗစ်ရောဂါပိုးကူးစက်ပြန့်ပွားမှုနှုန်းသည် တစ်စတစ်စ အရှိန်မြင့်တက်လာကာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

စာအုပ်စာပေတို့၏ အခန်းကဏ္ဍ မည်မျှတိုးတက်မြင့်မားသည်ဆို ခြင်းက နိုင်ငံတစ်ခု၏ ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို တိုင်းတာနေသည့် မှတ်ကျောက်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ယူဆပါသည်။ အထက်တန်းကျသော နိုင်ငံနှင့် ယဉ်ကျေးသောနိုင်ငံသားတို့သည် စာအုပ်စာပေတို့ကို ယုံကြည်မြတ်နိုး တန်ဖိုးထားကြသည်ဟုလည်း ထင်မြင်ပါ၏။

လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်ရာတိတိ ဖြစ်သည့် ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၅ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၏ ပထမကျောင်းသားသပိတ် စတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထိုပထမဆုံးသော ကျောင်းသားသပိတ်သည် တက္ကသိုလ် အက်ဥပဒေကို ဆန့်ကျင်ဆန္ဒပြသည်ဟု ဆိုရုံမျှနှင့် မလုံလောက်။ ယင်း သည် ပညာရေးစနစ်အမှားအယွင်းကို ဆန့်ကျင်သည့် ဖြစ်စဉ်သက်သက်မျှ မကဘဲ နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး တိုက်ပွဲခေါ်သံအဖြစ်ပါ ခမ်းနားကြီးကျယ်ခဲ့ ပါသည်။ ကောလိပ် ကျောင်းသားကြီးတို့၏သပိတ်တိုက်ပွဲ လှုံ့ဆော်သံသည် မြန်မာနိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားကာ နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး အမျိုးသား လွတ်လပ်ရေး စိတ်ဓာတ်များကို တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေသည်။

အဂတိလိုက်စားသည်ဟူသည့် ကိစ္စမှာ အမှန်တော့ အလွန်ဆိုးရွား လွန်းသော အပြစ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ဤနိုင်ငံ၌ မထူးခြားလှသော သာမန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်  ပုံစံမျှသာဟူသည့်အနေဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်မှာ  ဒီမိုကရေစီဆိတ်သုဉ်းမှုနှင့်အတူ  ရာစုနှစ်ဝက်ကျော် ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ တိုင်းပြည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအနိမ့်ကျဆုံးသော နိုင်ငံအဖြစ်  ရောက်ခဲ့ ခြင်း၊  ဆင်းရဲမွဲတေသည့်  နိုင်ငံအဖြစ်သို့  တန်းဆင်းခဲ့ရခြင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းခံတစ်ခုဟုဆိုလျှင်လည်း ရနိုင်ကောင်းမည်ဖြစ်ပါသည်။

ဒေသတစ်ခု တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးသည်ဆိုခြင်းကို အများအားဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထင်သာမြင်သာပေါ်ထွန်းလာသည်တို့ကို ကြည့်၍ ဆုံးဖြတ် ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် အဆောက်အအုံများ၊ လမ်းများ၊ တံတားများ မည်ရွေ့မည်မျှ အသစ်များပေါ်လာသည်၊ မည်သို့မည်ပုံ မြင့်မြင့်မားမားတို့ ထိုးထွက်လာသည် စသည်ဖြင့်။

ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်သမိုင်းနှင့် တစ်ဆက်တစ်စပ်တည်း ရှိနေ သည်မှာ အမျိုးသားနေ့သမိုင်းဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ရန်ကုန် တက္ကသိုလ် ရာပြည့်ကာလတွင် အမျိုးသားနေ့သည်လည်း နှစ်တစ်ရာပြည့်ချေပြီ။