မောင်သိဒ္ဓိ

လူ့ဘဝရရှိလာပြီဆိုရင်  လူတိုင်းလိုလို   (အတိတ်ကံအားနည်းသူမှ အပ)ဟာ အဆင့်မြင့်တဲ့ ဦးနှောက်ပါရှိကြပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း၊  စကားပြောနိုင်စွမ်း၊   ပြန်လည်သုံးသပ်နိုင်စွမ်း၊  ပြဿနာဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းနဲ့  စိတ်ခံစားနိုင်စွမ်းတွေ  ရှိကြပါတယ်။ အဲဒီအပြင် လူသားတွေအားလုံးမှာ တစ်ပြေးညီ  ရရှိထားတာကတော့ အချိန်ပါပဲ။ အချိန်ကို စုဆောင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်သလို ကုန်လွန်အောင် လုပ်ဖို့ကျ သိပ်ကိုလွယ်ကူလွန်းလှပါတယ်။ အချိန်ဆိုတာ အသက် တမျှ အရေးကြီးပြီး လူ့အသက်သေဆုံးသွားရင် ပြန်မရနိုင်တော့သလို အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးသွားရင်လည်း ပြန်လည်ရယူဖို့   မည်သို့မျှမဖြစ်နိုင် တော့ပေ။

မောင်မိုးသောက်

ကျွန်တော်တို့   တစ်လမ်းလုံးနီးပါး   လူထုဆန္ဒပြပွဲများကို  အားပေးသည်။ အချို့လည်း လမ်းမပေါ်ထွက် ဆန္ဒပြသူများကို သွားရောက်အားပေးကြသည်။ အချို့လည်း  ကိုယ်တိုင်ပါဝင် ဆန္ဒပြကြသည်။ ညစဉ်ညတိုင်း ည ၈ နာရီဝန်းကျင်ရောက်သည်နှင့် တစ်ရပ်ကွက်လုံး ဆူညံစွာထုရိုက်ကြတော့သည်။ ကျွန်တော်လည်း ပါဝင်ထုရိုက်ခဲ့ရပါသည်။

မိုးမခ
 

ကနောင်

နိုင်ငံတော်မှာ   လက်ရှိဖြစ်ပေါ်နေတဲ့အခြေအနေတွေအရ    အမှန်နဲ့ အမှား၊ တရားနဲ့ မတရား ရောထွေးပြီး ပြည်သူတွေအသိတရားအပေါ်  ခြိမ်းခြောက်လာနေတဲ့   အန္တရာယ်တွေကို    စိတ်မသက်သာဖွယ် မြင်တွေ့နေရပါတယ်။ လက်ရှိနိုင်ငံရေးအခြေအနေ၊ တိုင်းပြည်ရဲ့  အနာဂတ်ကို နားလည်လက်ခံပြီး အကောင်းဆုံး၊ ထိခိုက်မှုအနည်းဆုံး အနေအထားကို ရွေးချယ်ပုံဖော်ရမယ့်အစား နိုင်ငံတည်ငြိမ်အေးချမ်း မှုကို အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ ဖျက်လိုဖျက်ဆီး ပြုနေကြတာကို မြင်တွေ့နေ ရပါတယ်။

   ဒေါင်

ကိုသံချောင်း - မစာဥ တစ်ခန်းရပ် စကားပြောခန်း  (၄)

“မစာဥရေ... ဗျို့ ... မစာဥ”
ကိုသံချောင်း၏    အလောတကြီးအော်သံကြောင့် မစာဥ  အတော်စိတ်ဆိုးမိ၏။  တစ်ရပ်ကွက်လုံး စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်နေပါတယ်ဆိုမှ  အသံပြာကြီးနဲ့  ခေါ်နေတာ..

“အိမ်ထဲမဝင်ဘဲ အိမ်ဝကနေ  အော်နေရတာလဲ ကိုသံချောင်းရဲ့။ ရှင့်မှာလည်း ဆန္ဒပြရင်း လူကွဲလာ တာကျနေတာပဲ။ ကဲ..ပြော ဘာကိစ္စရှိလဲ..” 

ဇော်လေး

၁။
လူမှာအရေးအကြီးဆုံးအရာက ဘာလဲ။

လူတွေက  ဟိုအရာဒီအရာအမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ ကိုယ်ထင်ရာမြင်ရာ   ပြောဆိုနေတတ်ကြပေမယ့် တကယ့် အဖြေမှန်က ရှိပြီးသား။  ဒါကို လျစ်လျူရှု ထားရင် မှားဖို့သာရှိပေမယ်။

အငြင်းပွားစရာမရှိ၊ တိတိကျကျ  ဂဃနဏ ပြည့်ပြည့်ဝဝ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်။ အချိန်ကာလအားဖြင့် လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင့် ငါးရာကျော်  အတိတ်မှာ   မှတ်သားစရာကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးရဲ့  အမေးအဖြေ   ဒီစကားတွေဟာ ထင်ရှားပါတယ်။

မင်းပြည့် 

ငယ်ပေါင်းကြီးဖော် သူငယ်ချင်းက ပေးပို့လာတဲ့ ‘‘Please CDM’’ ဆိုတဲ့ ဖုန်းမက်ဆေ့ စာသားလေးဖတ်ရင်း စိတ်ထဲတစ်မျိုးခံစားသွားမိပါတယ်။  ဖုန်းမက်ဆေ့ ကနေသာမက အရင်နေ့တွေကလည်း ‘‘မင်းကလည်း ဝန်ထမ်းမလုပ်ရလည်း ထမင်းမငတ်ပါဘူးကွာ’’ ဆိုကာ တစ်မျိုး၊ ‘‘သူငယ်ချင်း CDM မလုပ်သေးဘူးလား၊ မလုပ်ရင် သူငယ်ချင်းမဟုတ်တော့ဘူး၊ စတာနော်၊ နောက်တာနော်၊ တကယ်ပြောတာ’’ ဆို၍ အပြုံး React နဲ့က တစ်ဖုံ မက်ဆင်ဂျာကနေ ပေးပို့ထားပါတယ်။

သိင်္ဃသူ

မောင်ခိုင်မာ(အထက်မင်းလှ)

မြန်မာနိုင်ငံတွင်  ကျေးလက်နေပြည်သူ ၇၀ ရာခိုင် နှုန်းကျော်ခန့်ရှိပြီး အများစုမှာ လယ်ယာမြေ ပေါ်တွင် မှီခိုနေရသကဲ့သို့ နိုင်ငံတော်၏ စီးပွားရေး မှာလည်း စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးကို  အခြေခံထား ရသည်ဖြစ်၏။ မြန်မာလူမျိုးတို့၏ အဓိကအစား အစာမှာ ဆန်စပါးနှင့် ဆီထွက်သီးနှံဖြစ်ပြီး နွား၊ ဝက်၊ ကြက်၊ ငါးအစရှိသည့်    တိရစ္ဆာန်တို့၏ (မွေးမြူရေး)အစာဖြစ်သည့် ဆန်ကွဲ၊ ဖွဲနု၊ ပဲဖတ်၊ နှမ်းဖတ်စသည်တို့မှာလည်း လယ်ယာကဏ္ဍမှပင် ထွက်ရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စိုက်ပျိုးရေးကို အခြေခံသည့် မြန်မာနိုင်ငံအနေဖြင့်  လယ်ယာ ကဏ္ဍဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးက လွန်စွာအရေးပါလှပေ သည်။ 

မင်းသန်းနိုင် (မုဒုံ)

"ဒီမိုကရေစီရရှိရေး  ဒို့အရေး  ဒို့အရေး"။  ဟိုး  လွန်ခဲ့တဲ့  ၃၁  နှစ်က စာရေးသူကိုယ်တိုင် အထက်တန်းပညာတစ်ပိုင်းတစ်စနဲ့ ၈၈ အရေး အခင်းထဲ ပါဝင်ရင်း ခေတ်တစ်ခေတ်ရဲ့ ရေစီးကြောင်းထဲမှာ စီးမျော ပါဝင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ရေစုန်စီးမျောရင်း ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာဆီမရောက်ဘဲ ကမ်းစပ်တစ်ခုမှာ မျောကပ်ရင်း ရှင်သန်ခွင့်ရ၊ ဘဝ ပြန်လည်ထူထောင် ခွင့်ရ၊ ဝါသနာပါရာ စာရေးခြင်း၊ စာဖတ်ခြင်းတွေနဲ့မိမိပတ်ဝန်းကျင် အချို့ကို တတ်စွမ်းသမျှ စာပေနဲ့ အကျိုးပြုနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ 

စာပေ၏ အကျိုးကျေးဇူး