၁၉၆၇ ခုနှစ်    သြဂုတ်လ ၈ ရက်နေ့တွင်  စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံ များအသင်း (အာဆီယံ) သည် ယခုအခါ (၅၄) နှစ်မြောက် နှစ်ပတ်လည်အခါသမယ သို့ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ရာစုနှစ်တစ်ဝက်ကျော် ကြာမြင့်လာပြီဖြစ်သော အာဆီယံ အသင်းကြီးတွင် မြန်မာနိုင်ငံအပါအဝင် အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံ ၁၀ နိုင်ငံတို့သည် “မတူကွဲပြား သောစည်းလုံးညီညွတ်မှု”ဟူသည့် အာဆီယံ၏ဝိသေသလက္ခဏာကို ထိန်းသိမ်းရန် အတွက် အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံအချင်းချင်း စည်းလုံးညီညွတ်စွာဖြင့် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။

ယခုအခါတွင် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း၌ ကိုဗစ်-၁၉ ရောဂါဖြစ်ပွားလျက်ရှိသဖြင့် ပြည်သူ များ ကပ်ရောဂါကင်းဝေးရေး၊ ရောဂါကာကွယ်၊ ထိန်းချုပ်၊ ကုသရေးလုပ်ငန်းများကို နိုင်ငံတော်က   အရှိန်အဟုန်ဖြင့်    ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ပေးလျက်ရှိသည့်နည်းတူ ပြည်သူများကလည်း ပူးပေါင်းပါဝင်ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသဖြင့် ကိုဗစ်ရောဂါဖြစ်ပွား မှုကို အတော်အသင့် ထိန်းချုပ်လာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ကိုဗစ်ရောဂါ ဖြစ်ပွားသေဆုံးမှုများ ဆက်လက်မြင့်မားလာခြင်းမရှိဘဲ အခြေအနေကောင်းများရရှိလာပြီဖြစ်သည်။

“အာဆီယံအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများအနက် မိမိတို့နိုင်ငံသည် ကူးစက်မှုနှုန်း  ပဉ္စမအများဆုံး ဖြစ်ပြီး  သေဆုံးမှုနှုန်းအနေဖြင့်   တတိယအများဆုံးဖြစ်ကြောင်း၊  အဓိကအားဖြင့် မိမိတို့နိုင်ငံတွင် ကျန်းမာရေးနှင့်ပတ်သက်ပြီး အားနည်းချက်ရှိနေသည်ကို ဖော်ပြနေ ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ပြည်သူများအနေဖြင့်   ကျန်းမာရေးအသိများ   အားနည်းခြင်းနှင့် ပင်ကိုအရ ကျန်းမာရေးအားနည်းချက်များရှိခြင်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း၊ မိမိတို့နိုင်ငံ၏ မျှော်မှန်းသက်တမ်းသည် ၆၇ ဒသမ ၇၈ နှစ်သာရှိသဖြင့် အာဆီယံအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများတွင် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း၊   ကိုဗစ်ရောဂါကူးစက်မှုကြောင့်မဟုတ်ဘဲ   မိမိတို့နိုင်ငံ၏ ကျန်းမာရေးမြှင့်တင်ရန် လိုအပ်နေခြင်းဖြစ်သည်ကို တ

နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီက ၂၀၂၁ ခုနှစ်  ဖေဖော်ဝါရီ  ၁ ရက်၌ နိုင်ငံ့တာဝန် စတင်ယူခဲ့ရာ ယခုအခါတွင် နှစ်ဝက်ကာလပြည့်မြောက်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ တိုတောင်း သောခြောက်လတာကာလအတွင်း နိုင်ငံရေးပယောဂမျိုးစုံ နှောင့်ယှက် ဖျက်ဆီးမှု၊   သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုများကြောင့်    အကြမ်းဖက်အဖျက်လုပ်ရပ်များ    လုပ်ဆောင်မှု များကို  ဖယ်ရှားရှင်းလင်းလုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့်အတူ  အုပ်ချုပ်စီမံမှု   လွယ်ကူချောမွေ့ စေရေး၊  တိုင်းသူပြည်သားများ  လူမှုစီးပွားဘဝအဆင်ပြေစေရေးနှင့်  ကြုံတွေ့ လာရသောကပ်ရောဂါဘေးမှ လျော့ပါးသက်သာကင်းဝေးစေရေးအတွက် မနေမနား ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ 

အကြမ်းဖက်အဖွဲ့များအဖြစ်  ကြေညာထားသော  CRPH  နှင့် NUG အဖွဲ့တို့သည် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း ကိုဗစ်-၁၉ ကပ်ရောဂါဘေးကို ပြည်သူများ ခံစားနေရသောကာလ တွင် ပြည်သူလူထုအပေါ် စာနာထောက်ထားမှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် PDF ဟူသော အကြမ်း ဖက်အဖွဲ့များ ဖွဲ့စည်းကာ ၎င်းအဖွဲ့များအတွင်း  လမ်းမှားရောက်နေသော လူငယ် များအား စည်းရုံးခေါ်ဆောင် ထောက်ပံ့ပေးပြီး အကြမ်းဖက်အဖျက်လုပ်ရပ်များကို တစိုက်မတ်မတ်လုပ်ကိုင်နေသည်ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

နေအိမ်တစ်အိမ်၏   အိမ်တွင်းရေးပြဿနာကို   ထိုအိမ်တွင်းမိသားစုများကသာ ဖြေရှင်းရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မိသားစုဟူသည် တစ်အိမ်တည်းအတူနေသူများဖြစ်၍ ကောင်းမွေဆိုးမွေတို့ကို အတူမျှဝေခံစားဖြေရှင်းကြရသည်။ အိမ်နီးချင်းကောင်း၊ မိတ်ကောင်း၊ ဆွေကောင်းများအနေဖြင့် ထိုအိမ်တွင်းရေးပြဿနာအခက်အခဲများနှင့်ပတ်သက်၍ ဖြစ်နိုင်သည်တို့ကိုသာ  ပါဝင်ကူညီပေးကြသည်။   များသောအားဖြင့် သူတစ်ပါးအိမ်တွင်းရေးကို ပါဝင်စွက်ဖက်ခြင်းမရှိကြချေ။ သူတစ်ပါးအိမ်တွင်းရေး တွင်   ပါဝင်စွက်ဖက်ကြသူတို့သည်    ထိုအိမ်ထောင်စုကြီး   ပြိုကွဲပျက်စီးစေရန် မရိုးမဖြောင့်သောသဘောဖြင့် လုပ်ကိုင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။

ယနေ့ကာလတွင် နိုင်ငံရေးကိုအကြောင်းပြု၍ မဟုတ်မမှန်သတင်းများ၊ ကောလာ ဟလသတင်းများ၊    ပုံကြီးချဲ့ကားထားသောသတင်းများ  လွှင့်ထုတ်နေကြသည်။ အဓိကမှာ နိုင်ငံရေးအမြတ်ထုတ်လိုသောကြောင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ကိုင်နေကြ သူများနှင့် ယင်းတို့နှင့်ပတ်သက်၍ အသိအမြင်လွဲမှားနေသူများ၊ အမှောင်ဖုံးနေသူများ ကလည်း နောက်မှလိုက်ပါကာ မမှန်သတင်းများ၊ ပုံကြီးချဲ့ထားသောသတင်းများကို ထပ်ဆင့်မျှဝေလာကြသည်။ ယနေ့အချိန်ကာလတွင် နိုင်ငံရေးကိစ္စသည် အဓိက မဟုတ်ပေ။ ကျန်းမာရေးကိစ္စ၊ လူ့အသက်ကိစ္စ၊ လူမှုရေးကိစ္စများမှာ အရေးကြီးနေ၍ ယင်းတို့အပေါ် ထိခိုက်စေနိုင်မည့်သတင်းစကားများ မပါးမိဖို့ လိုပေသည်။

မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကိုဗစ်-၁၉ ရောဂါအခြေအနေမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရာသီဥတုအခြေအနေအရလည်းကောင်း၊ ဖြစ်ပွားနှုန်းအရလည်းကောင်း ဆက်လက်မြင့်တက်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။  ရောဂါသည်  ပြည်သူလူထုကြားတွင် ကူးစက်ပြန့်ပွားနိုင်သဖြင့်   နှာခေါင်း၊  ပါးစပ်၊  မျက်စိတို့ကို အကာအကွယ်ပြုလုပ်ခြင်း၊ လူအများကို ဝေးဝေးရှောင်၍ ခပ်ခွာခွာနေထိုင်ခြင်း၊ လက်ကို မကြာခဏဆေးကြော ခြင်းတို့ကို   အစဉ်ပြုလုပ်နေရမည့်အပြင်  ကာကွယ်ဆေးပါ   ထိုးနှံထားခြင်းဖြင့် ရောဂါကူးစက်မှုအတွက် အတော်အတန်စိတ်ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် နိုင်ငံရေး၊ ဘာသာရေး၊ ဝါဒရေး၊ စီးပွားရေး အကြောင်းတစ်မျိုးမျိုး အတွက် လက်နက်စွဲကိုင် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်သည့် အကြမ်းဖက်လမ်းစဉ်ကို အသုံးချလာကြသည်။ အကြမ်းဖက်လမ်းစဉ်မှာ ရက်စက်ယုတ်မာသည့်လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ပြည်သူများအား အကြောက်တရားကြီးမားလာအောင် လုပ်ဆောင်ကာ အာဏာ ထူထောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကြမ်းဖက်သမားတို့၏ ရည်မှန်းချက်သည် ဖြတ်လမ်း နည်းဖြင့်ရယူသည့် ယုတ်မာရက်စက်သော လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။