ကိုဗစ်-၁၉ ကပ်ရောဂါကြောင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စီးပွားရေးကျဆင်း မှုသည် ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ် ကမ္ဘာ့စီးပွားပျက်ကပ်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် အကြီးမားဆုံး   အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ကမ္ဘာ့ နိုင်ငံအသီးသီးတို့၏ အစိုးရများ ဘဏ္ဍာရေးအကျပ်ဆိုက်ခဲ့ကြပြီး ငွေကြေးဈေးကွက်    ချည့်နဲ့သွားခဲ့သလို  ကုန်သွယ်ရေးကဏ္ဍ  လေးလံနှေးကွေးသွားခဲ့သည်။  ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ   တုံ့ဆိုင်းသွား ခဲ့ပြီး ကုန်ထုတ်လုပ်မှု၊   ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများမှ   လူသန်းပေါင်း များစွာ အလုပ်အကိုင်များကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြရသည်။ 

ငြိမ်းချမ်းရေးသို့  သွားရာလမ်းသည်  နိုင်ငံရေးယဉ်ကျေးမှုဖြစ် သည်။ ငြိမ်းချမ်းရေးတည်ရှိမှသာလျှင် နိုင်ငံရေးယဉ်ကျေးမှုသည် လည်းရှင်သန်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် နိုင်ငံရေး  ယဉ်ကျေးမှုသည် ခွဲခွာ၍မရအောင် ဆက်စပ်နေသည်။

မြန်မာနိုင်ငံသည် ရှည်လျားသည့် ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်    နိုင်ငံဖြစ်သည့်အလျောက် ဒီရေတောပိုင်ဆိုင်မှု အနေဖြင့်လည်း ကမ္ဘာ့အဆင့်တွင် သတ္တမ၊ အာရှအဆင့်တွင် တတိယ အများဆုံးနိုင်ငံဖြစ်သည်။ ဒီရေတောများသည် အဖိုးတန်သဘာဝ သယံဇာတများဖြစ်သည်ကို သတိမပြုမိသူများက အများစုဖြစ်ရာ မိမိတို့နိုင်ငံတွင်  ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်  ဒီရေတောများကို  ရေရှည် တည်တံ့စေရန်   ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့်  ပျက်စီးဆုံးရှုံး သွားသည့် ဒီရေတောများကို ပြန်လည်စိုက်ပျိုးပြုစုပျိုးထောင် ခြင်းများအား အလေးအနက်ထား ဆောင်ရွက်သွားရန် လိုအပ် လျက်ရှိသည်။

နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးတွင် နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းများက အရေးပါ သော အခန်းကဏ္ဍ၌ ပါဝင်သည်။ နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းများ အရည်အချင်း ပြည့်ဝ ကျွမ်းကျင်မှ၊ လုံ့လဝီရိယနှင့် တာဝန်ကျေပွန်မှ၊ စိတ်ဓာတ် နှင့် စည်းကမ်းတို့ ကောင်းမွန်ကာ ကျင့်ဝတ်ကို စောင့်ထိန်းပါမှ နိုင်ငံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အရှိန်အဟုန်ကောင်းစွာ မြှင့်တင်နိုင် မည်ဖြစ်သည်။ ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတွင် နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းသည် မည်သည့်အစိုးရတက်၍ ၊ မည်သို့သောမူဝါဒတို့ချမှတ်စေကာမူ စည်းကမ်းများကို လိုက်နာ၊ ကျင့်ဝတ်များကို စောင့်ထိန်း၍ မိမိတို့ ၏ တာဝန်များကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ကြရမြဲသာ ဖြစ် သည်။