ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းက ကျန်းမာရေးအပေါ်ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်စေ နိုင်စေကြောင်းကို ဆေးလိပ်သောက်သူအားလုံးလိုလိုက သိကြသည်။ သို့ရာတွင် ချက်ချင်းလက်ငင်း ကျန်းမာရေးထိခိုက်မှုကို မတွေ့ရ ခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေးထိခိုက်သူများကို တွေ့ရသည့်တိုင် ဆေးလိပ် ကြောင့်ဟူ၍ ပေါ်လွင်ထင်ရှားစွာ မတွေ့ရခြင်းတို့ကြောင့် အလေး အနက်မရှိကြ။    တစ်ဖက်တွင်လည်း    ဆေးလိပ်ထုတ်လုပ်သည့် လုပ်ငန်းသည် အကျိုးအမြတ်ကြီးမားစွာ ရရှိသည့်လုပ်ငန်းဖြစ်ခြင်း ကြောင့်   ဈေးကွက်တွင်   ဆက်လက်ရပ်တည်နေနိုင်ရေးအတွက် ဆေးလိပ်ကုမ္ပဏီကြီးများက နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ကြောင့်လည်း ဆေးလိပ်သောက်သူများ အသစ်အသစ်ပေါ်ပေါက် လျက်ရှိသည်။

ပြင်းပြသော အလိုဆန္ဒသည် အောင်မြင်ပြီးမြောက်ရန်အတွက်  လိုအပ် ချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ကြီးမားထက်သန်ပြင်းပြသောဆန္ဒက အထွတ် အထိပ်သို့ရောက်ပြီး အကြီးအမှူးပြုသည့်အခါ မည်မျှခက်ခဲသည့် အလုပ်ပင်ဖြစ်စေကာမူ အောင်မြင်ပြီးမြောက်နိုင်စေမည့် စွမ်းအား တန်ခိုးသတ္တိတို့ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားက ‘‘ဆန္ဒဝတော ကိံ နာမကမ္မံ န သိဇ္ဇတိ’’ ဆန္ဒကြီးမား ပြင်းပြသူအတွက် မပြီးမြောက် နိုင်သော အလုပ်ဟူသည်မရှိ ဟူ၍ ‌ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

ကျန်းမာရေးအတွက်    ဆီလျှော့စားရန်     အကြံပြုမှုများကို မကြာခဏဆိုသလို တွေ့ကြရသည်။  အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ မြန်မာလူမျိုးတို့ ဆီစားသုံးမှုများပြားနေခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေး မညီညွတ်သော လူနေမှု ပုံစံကြောင့်    မကူးစက်တတ်သောရောဂါများ   ဖြစ်ပွားမှု  များပြားနေခြင်းကြောင့်လည်း    ဖြစ်သည်။   ဆီကို အလွန်အကျွံမစားသင့်သော်လည်း လုံးဝရှောင်ကြဉ်ရမည်မဟုတ်။ အဆီဓာတ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာမှ စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်ရန်၊ ဗီတာမင်နှင့် သတ္တုဓာတ်များ စုပ်ယူနိုင်ရန်အတွက် လိုအပ်သည်။ ဆိုးကျိုး ပေးနိုင်သည့်ဆီကို   ရှောင်ပြီး  ကောင်းကျိုးပေးနိုင်သည့်ဆီကို    လိုအပ်သလောက် စားသုံးကြရမည် ဖြစ်သည်။

မြေကမ္ဘာတွင် လူသားတစ်ဦးအဖြစ် မွေးဖွားလာသူမှန်သမျှ တူမျှသော အခွင့်အရေးရရှိစေရေးနှင့် ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသား လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ရှင်သန်နေထိုင်နိုင်ရေးတို့ကို ရည်သန်လျက် ကုလသမဂ္ဂက ကမ္ဘာ့လူ့အခွင့်အရေးကြေညာစာတမ်းကို လွန်ခဲ့သည့် (၇၃) နှစ်က ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ လူ့အခွင့်အရေးသည် နိုင်ငံတစ်ခုခု၏ နိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားအဖြစ် ရရှိသည့်အခွင့်အရေးမျိုးမဟုတ်ဘဲ လူသားတစ်ဦး အနေဖြင့် ရရှိသင့်သည့် အခွင့်အရေးပင်ဖြစ်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံ၏ လွတ်လပ်ရေးနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာကို နယ်ချဲ့ တို့၏လက်မှ ပြန်လည်ရယူခဲ့သည်မှာ ၇၄ နှစ်ပြည့်မြောက်တော့မည်။ လွတ်လပ်သည့် နိုင်ငံဘဝနှင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် နှစ်ပေါင်း ၇၀ ကျော် ကာလသည် စည်းလုံးညီညွတ်စွာဖြင့် ကြိုးပမ်းတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ မည်ဆိုပါက   ကမ္ဘာ့အလယ်တွင်   ဝင့်ထည်စွာဖြင့်   ထိပ်တန်းသို့ တက်လှမ်းနိုင်သည့်နိုင်ငံအဆင့်  ရောက်ရှိနိုင်ရန် လုံလောက်သည့် အချိန်ကာလ တစ်ရပ်ပင်ဖြစ်သည်။