နိုင်ငံတကာနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ရေး အတတ်ပညာ၊ နည်းပညာမြှင့်တင်

မျက်မှောက်ကာလ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသောနိုင်ငံများကိုလေ့လာပါက သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့်အတူ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကိုလည်း အရှိန်အဟုန်နှင့် ရရှိလာကြသည်ကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် ကုန်ထုတ်အရင်း အမြစ်များအဖြစ် ငွေကြေးအရင်းအနှီး (capital)၊ လူတို့၏လုပ်အား (labour) နှင့် မြေ သို့မဟုတ် သဘာဝသယံဇာတများ (land) တို့သာမက အတတ်ပညာနည်းပညာ (technology) သည်လည်း အရေးပါသည်။ စီးပွားရေးသမိုင်းအမြင်အရ ခေတ်သစ်နှင့် ခေတ်သစ်မတိုင်မီကာလကို ပိုင်းခြားထားသည့် အဓိကအခြင်းအရာမှာ သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ဖြစ်စဉ်ကြီးပင်ဖြစ်သည်။

လူတို့၏ တီထွင်ဖန်တီးမှုများသည် လွန်ခဲ့သည့် ရာစုနှစ် နှစ်ခုအတွင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိနိုင်ငံအများအပြား အထူးသဖြင့် အနောက်နိုင်ငံများကို ခေတ်မီနိုင်ငံများအဖြစ် ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုတစ်ခုကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် ငွေကြေးအရင်းအနှီးကိုသာ တိုးချဲ့မြှုပ်နှံပြီး အတတ်ပညာနှင့် လူတို့၏ အသိတရားနယ်ပယ် တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုမရှိပါက ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းများတွင် ဆုတ်ယုတ်သည့် အကျိုးတရားကို ကြုံတွေ့ရမည်သာဖြစ်သည်ဟု ပညာရှင်များကသိရှိခဲ့ကြသည်။ ငွေကြေးအရင်းအနှီးနှင့် လူ့လုပ်အားသည် အကန့်အသတ်များရှိနေပြီး နည်းပညာပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့်သာ အကန့်အသတ်များကို ကျော်လွှားနိုင်စေသည်။

မိမိတို့နိုင်ငံသည် စိုက်ပျိုးရေးကိုအခြေခံသည့်နိုင်ငံဖြစ်ပြီး စိုက်ပျိုးရေး ကုန်ထုတ်လုပ်မှုတွင် အစဉ်အလာလုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည့် နည်းလမ်းများဖြင့် စိုက်ပျိုးသည်ထက် ခေတ်မီနည်းပညာများ အသုံးပြု၍ စိုက်ပျိုးခြင်းက ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းကို များစွာကွာခြားသွားစေသည်။ ခေတ်မီနည်းပညာများကို တွင်ကျယ်စွာ သုံးစွဲနိုင်စွမ်းမရှိခြင်းကြောင့် ဒေသတွင်းနိုင်ငံများနှင့်ယှဉ်လျှင်ပင် မြေတစ်ဧကချင်းအရလည်းကောင်း၊ စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူ တစ်ဦးချင်းအရလည်းကောင်း နိမ့်ကျလျက်ရှိသည်ကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ စိုက်ပျိုးရေး၊ မွေးမြူရေးတို့တွင်လည်း ခေတ်မီနည်းပညာများသုံးစွဲပြီး အခြားနိုင်ငံများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် ကြိုးပမ်းသွားကြရမည်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံများအကြား အတတ်ပညာ နည်းပညာကွာဟချက် ကြီးမားနေမည်ဆိုပါက နည်းပညာသာသည့်နိုင်ငံက ကုန်ပစ္စည်းများကို အရည်အသွေးကောင်းကောင်း၊ ဈေးနှုန်းချိုချိုနှင့် အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ရောင်းချနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး နည်းပညာနိမ့်ကျသည့် နိုင်ငံကမူ အဆင့်နိမ့်ပြီး ဈေးကြီးသည့်ကုန်ပစ္စည်းကို အနည်းငယ်သာ ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံစီးပွားဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် စီးပွားရေးကို မောင်းနှင်လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အတတ်ပညာရှင်များ အများအပြား လိုအပ်မည်ဖြစ်ရာ အဆိုပါလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ရန် ပညာရေးကို မဖြစ်မနေအားပေးကြရန်လိုသည်။ နိုင်ငံ၏အနာဂတ်အတွက် အတတ်ပညာရှင် လူငယ်များ အများအပြားပေါ်ထွက်လာစေရန် Polytechnic တက္ကသိုလ်များ ဖွင့်လှစ်ထားပြီးဖြစ်သလို စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးနှင့်ပတ်သက်၍ အခြေခံပညာနှင့် စက်မှု၊ စိုက်ပျိုး၊ မွေးမြူရေး အထက်တန်းကျောင်းများကိုလည်း ဖွင့်လှစ်ထားပြီးဖြစ်ရာ အနာဂတ်မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များအတွက် ပညာရေးကို ဆက်လက်အားပေး ဆောင်ရွက်သွားကြရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နည်းပညာနှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ် အချုပ်အခြာပိုင်ဆိုင်မှု ကဏ္ဍများတွင်လည်း ပိုမို၍ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပြုပြီး ဝင်ရိုးစုံကမ္ဘာ၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုကြီးထဲတွင် နောက်ကျမကျန်ရစ်စေရန် ကြိုးပမ်းကြရန်လိုသည်။ အထူးသဖြင့် ဉာဏ်ရည်တု (AI) နည်းပညာ၊ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာ (Semiconductor)၊ ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေး စသည်တို့တွင် ပြည်တွင်းနည်းပညာစွမ်းရည်များ တိုးတက်သည်ထက်တိုးတက်အောင် မြှင့်တင်လုပ်ဆောင်သွားကြရမည်ဖြစ်သည်။ သုတေသနလုပ်ငန်းများ၊ တီထွင်ဆန်းသစ်မှုများနှင့် အခြေခံအဆောက်အအုံများအပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကိုအားပေးခြင်းဖြင့် နိုင်ငံရပ်ခြားနည်းပညာအပေါ် မှီခိုမှုကိုလျှော့ချပြီး ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးနှင့် အချက်အလက်ကာကွယ်ရေး၊ စွမ်းအင်နှင့် အရင်းအမြစ်လုံခြုံရေး၊ ရှားပါးသတ္တုနှင့် စားရေရိက္ခာဖူလုံရေးတို့ကိုလည်း စိတ်ချရအောင် စီမံဆောင်ရွက်သွားကြရန်လိုသည်။

မိမိတို့နိုင်ငံတွင် ယနေ့ချိန်ခါသည် စိတ်သစ်၊ လူသစ်၊ အတွေးအမြင်သစ်များဖြင့် သမိုင်းစာမျက်နှာသစ်ကိုရေးကြရမည့် အချိန်အခါဖြစ်သည်နှင့်အညီ နိုင်ငံတကာနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ရေးအတွက် အတတ်ပညာ နည်းပညာနယ်ပယ်ကို အားပေးမြှင့်တင် ချဲ့ထွင်သွားကြရမည်ဖြစ်သည်။ ယင်းအတွက် လိုအပ်လာမည့် လူသားအရင်းအမြစ်ကို ပညာရေးကဏ္ဍမှ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ရန် ပညာရေးကဏ္ဍတွင် ပိုမိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပြုခြင်း၊ အတတ်ပညာ နည်းပညာများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို အားပေးခြင်းတို့ဖြင့် ခေတ်မီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သည့် နိုင်ငံကိုတည်ဆောက်ကြရပါမည့်အကြောင်း။ ။