သက်တမ်း ၁၄၅ နှစ်ကျော်ပြီဖြစ်သည့် မြန်မာ့မီးရထားသည် အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံများတွင် သက်တမ်းအရင့်ဆုံး ရထားပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရထားသယ်ယူပို့ဆောင် ရေးစနစ်သည် လူနှင့် ကုန်စည်ပမာဏအမြောက်အမြားကို အချိန်တိုတို၊ ကုန်ကျစရိတ်သက်သက်သာသာဖြင့် တစ်ပြိုင် တည်း သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးနိုင်သည့် စနစ်တစ်ခုဖြစ်ရာ နိုင်ငံ နှင့် ပြည်သူအတွက်လည်း လွန်စွာအကျိုးဖြစ်ထွန်းစေသည်။

ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ ဒုက္ခသည်စခန်းမှ ဘင်္ဂါလီလူမျိုးများအား မလေးရှားနိုင်ငံတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်ရန်အတွက် တရားမဝင် သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးသူများကို    ဖော်ထုတ်ဖမ်းဆီးခဲ့သည့် သတင်းက  မိမိတို့နိုင်ငံအတွင်း တရားမဝင် လူဝင်လူထွက် ပြဿနာများကို လုံခြုံရေးအမြင်၊ နိုင်ငံရေးအမြင်များဖြင့် ပိုမို ၍ အလေးအနက်ထား စစ်ဆေးကြပ်မတ်ဆောင်ရွက်သွားရန် လိုအပ်နေကြောင်း ပြသလျက်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံ၏ အနောက်တံခါးဟုဆိုသည့်   နယ်စပ်ဒေသသည်   လူဝင်မှု ပြဿနာ    အကြီးမားဆုံးနေရာဖြစ်နေပြီး   ယင်းမှစသည့် ပြဿနာကြောင့် နိုင်ငံနှင့်ချီ၍ ရှင်းလင်းနေရဆဲလည်းဖြစ်သည်။

မူးယစ်ဆေးဝါးတားဆီးနှိမ်နင်းရေး  လုပ်ငန်းများကို  စီမံချက် ရေးဆွဲဆောင်ရွက်ခဲ့ရာ ဖမ်းဆီးရမိမှုများ  နှစ်စဉ်တိုးမြှင့်လာ သည်ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး  အထူးစစ်ဆင်ရေးများကို ယနေ့ အထိ (၃၇) ကြိမ် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း၊ တားဆီးနှိမ်နင်းရေး လုပ်ငန်းများကို    တပ်မတော်၊    မြန်မာနိုင်ငံရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် အကောက်ခွန်ဦးစီးဌာနတို့က အရှိန်အဟုန်မြှင့် ဆောင်ရွက် ခဲ့ရာ အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့ကြောင်း မူးယစ်ဆေးဝါးနှင့် စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေသော ဆေးဝါးများအန္တရာယ်  တားဆီးကာကွယ် ရေး  ဗဟိုအဖွဲ့အစည်းအဝေး (၁/၂၀၂၂) ကို ဒီဇင်ဘာ ၁၄ ရက် နေ့ကကျင်းပရာ ဗဟိုအဖွဲ့ဥက္ကဋ္ဌ က အမှာစကားပြောကြား ရာ၌ ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သည်။

 ပွင့်လင်းခြောက်သွေ့အေးမြသည့်ရာသီသည်  ပုံမှန်အားဖြင့် ခရီးသွားရာသီပင်ဖြစ်သည်။  ပြီးခဲ့သည့် နှစ်နှစ်တာ ကာလ အတွင်း ကိုဗစ်-၁၉ ကူးစက်ရောဂါနှင့် နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲ များ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့မှုက  မိမိတို့နိုင်ငံ၏ ခရီးသွားလုပ်ငန်းကို အကြီး  အကျယ် ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ယခုနှစ်တွင်မူ  ကိုဗစ်-၁၉ ရောဂါ ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုနှင့်အတူ   ပြည်သူလူထုအတွင်း  ပြည်တွင်း ခရီးစဉ်များကို ကျောင်းပိတ်၊ ရုံးပိတ်ရက်များအတွင်း  သွားလာ နိုင်ကြရန် စိတ်အားထက်သန်လျက်ရှိကြသည်။

အဂတိလိုက်စားမှုသည်     အကျင့်ပျက်မှု၊     မရိုးဖြောင့်မှု၊ လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုတို့   ပါဝင်သည့်  ရာဇဝတ်မှု/ပြစ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ အဂတိလိုက်စားမှုသည် ကမ္ဘာနှင့်အဝန်း ကြုံတွေ့ နေရသည့် ပြဿနာဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏အနက်အဓိပ္ပာယ် ကိုမူ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများအကြား တညီတညွတ်တည်း ဖွင့်ဆိုရန် ခက်ခဲနေပြီး   သီးခြားပြုမူမှုများကိုသာ    အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆို နိုင်ခဲ့သည်။