ယနေ့ကမ္ဘာကြီးတွင် Artificial Intelligence (AI) ခေါ် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာသည် အရှိန်အဟုန်မြင့်မားစွာဖြင့် တိုးတက်နေပြီး ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ စီးပွားရေး၊ လုံခြုံရေး၊ ဖျော်ဖြေရေး၊ လူမှုဘဝနေထိုင်ရေး စသည့်နယ်ပယ်ကဏ္ဍများတွင် ပုံစံမျိုးစုံဖြင့် စိမ့်ဝင်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပါသည်။ AI နည်းပညာသည် အသွားနှစ်ဖက်ရှိသော ဓားတစ်လက်နှင့် တူလှပေသည်။ AI သည် လက်ရှိတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး နည်းပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ဘဝကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း AI နည်းပညာကို အလွဲသုံးစွဲခြင်းကြောင့် လူသားများအပေါ် ထိခိုက်နစ်နာဆုံးရှုံးမှုများ ကျရောက်လာနိုင်ပါသည်။ လူသားတိုင်းသည် စားသုံးသူများဖြစ်သည့်အတွက် လူသားအားလုံးအတွက် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ထိခိုက်နစ်နာ ဆုံးရှုံးမှုများသည် စားသုံးသူများ၏ ထိခိုက်နစ်နာဆုံးရှုံးမှုပင်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် AI နည်းပညာကို ဖန်တီးတီထွင်ဆောင်ရွက်သူများအနေဖြင့်လည်း စားသုံးသူများအားအကျိုးပြုမည့်မျှတမှုရှိပြီး တာဝန်ယူမှုရှိသော AI နည်းပညာ‌များ ဖန်တီးအသုံးပြုရေးမှာလည်း အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍအဖြစ် ပါဝင်လျက်ရှိပါသည်။

မြေယာမတိုးချဲ့နိုင်မှုနှင့် အလုပ်သမားရှားပါးမှုကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်အတားအဆီးဖြစ်နေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှု လျင်မြန်စွာ တိုးတက်မြင့်မားရေးသည် နည်းပညာဆိုင်ရာ သွင်းအားစုများနှင့် လူသားအရင်းအနှီးတိုးတက်မှုတို့အပေါ် များစွာမှီခိုနေပါသည်။ ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်များ နောက်ပိုင်းတွင် ဖွံ့ဖြိုးပြီးနိုင်ငံများမှ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများသို့ စိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာ အထောက်အပံ့ပေးမှုများသည် သမားရိုးကျစိုက်ခင်းများကို ခေတ်မီအောင် ဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုလျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေခြင်းတို့ကို မတတ်နိုင်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် စိုက်ပျိုးရေးသုတေသနစွမ်းရည်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို ရှေ့တန်းမှဦးစားပေးဆောင် ရွက်ခဲ့ကြသည်။ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများမှာ သုတေသနစွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်ရန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ကြပါသည်။