အရှင်မဟာသီလဝံသ(၁၄၅၃-၁၅၁၈) လက်ရှိပကတိ အခြေအနေတွေကတော့ “အားလုံးလည်း မြင်သိတွေ့ရှိနေကြတဲ့အတိုင်းပဲ။ ကောင်းနေပါတယ်၊ ဆိုးနေပါတယ်စသဖြင့်ပြောရင်လည်း မျက်မမြင်ပုဏ္ဏားခြောက်ယောက် ဆင်ကြီးကိုလက်နဲ့စမ်းပြီးကိုယ့်စိတ်ထဲ ထင်ရာပြောနေတာ နဲ့တူနေမှာစိုးရပေတယ်။ ဆင်ဆိုတာကြီးက နှာမောင်းစမ်းမိသူက မြွေကြီးနဲ့တူလှပါလား။ အစွယ်စမ်းမိသူက လှံသွားလိုပဲချွန်သတဲ့။ နားရွက်စမ်းမိသူက ယပ်တောင်လိုပါကွဲ။ ခန္ဓာကိုယ်စမ်းမိသူက နံရံတံတိုင်းကြီးပါလား။ ဆင်ရဲ့ခြေထောက် ကို ဖက်ကြည့်စမ်းတဲ့သူက သစ်ပင်ရဲ့ ပင်စည်တွေ လိုပဲဟေ့။ အမြီးကိုကိုင်မိသူက ကြိုးတုတ်တုတ် တစ်ချောင်းနဲ့ ဆင်ဆိုတာ တူတာပါကွာ။

ယခုလက်ရှိနိုင်ငံတော်၌ ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံပေးနေမှုကို နိုင်ငံ့အရေး၊ အမျိုးသားရေးကိစ္စတစ်ရပ်အဖြစ် ရှုမြင်နိုင်သည်။ အကျုံးဝင်သူအားလုံး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မကျန်စေရေးမူပေါ်တွင်အခြေခံထားသည်ဖြစ်၍နိုင်ငံသားတစ်ဦး၏အခွင့်အရေးကိုလုံးဝလက်လွှတ်မခံသင့်သည့်ကိစ္စရပ်လည်းဖြစ်သည်။မိမိနှင့်မိမိ၏ရင်သွေးငယ်ကျောင်းသားများ ဘေးကင်းလုံခြုံစိတ် ချမှုရရှိရန်အတွက် နိုင်ငံတော်၏တာဝန်ယူ တာဝန်ခံမှုအပေါ်တွင် ယုံကြည်စိတ်ချစွာဖြင့် ကျောင်းသားမိဘပြည်သူများ၏အားလုံးပူးပေါင်းပါဝင်မှုသည် ကိုဗစ်ကပ်ရောဂါကိုကာကွယ်။ထိန်းချုပ်ရာတွင်လည်းကောင်း၊စဉ်ဆက်မပြတ်ပညာရေးခရီးလမ်းဖြောင့်တန်းစွာဖြင့်လျှောက်လှမ်းရာတွင်လည်းကောင်းလွန်စွာအရေးကြီးပေ သည်။

ကလေးသူငယ်ဟူသည် အနာဂတ် နိုင်ငံတော်၏ အားပင်ဖြစ်၏။ တိုင်းပြည် တစ်ပြည် ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေးသည် ယင်းတိုင်းပြည်၏ လူငယ်တို့အပေါ် တည်မှီ၏။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ခေတ် လူငယ်များ၏ အခြေအနေကို လေ့လာ၍ နောင်အနာဂတ်နိုင်ငံတော်၏ အခြေ အနေကို သုံးသပ်နိုင်၏။ နိုင်ငံတကာတွင် လူငယ်များ၏ အသက်အရွယ်နှင့် ပတ်သက်၍ သဘော တူညီထားသော စံသတ်မှတ်ချက်ဟူ၍မရှိဘဲ နိုင်ငံအလိုက် သီးခြားစီ သတ်မှတ်ထားကြသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင်မူ ကလေးသူငယ် ဆိုသည်မှာ အသက် ၁၈ နှစ် မပြည့် သေးသော သူကိုဆိုသည်ဟု အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုထား၏။ ၂၀၁၄ ခုနှစ် သန်းခေါင် စာရင်းအရ နိုင်ငံလူဦးရေ၏ ၃ ပုံ ၁ ပုံခန့် သည် လူငယ်များပင်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတစ်ခု၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် လူငယ များအပေါ် မှီခိုသည်ဆိုသည်မှာ သဘာဝကျလှ၏။