​​​​​​​မြန်မာနိုင်ငံသည် ရှေးနှစ်ပေါင်းထောင်ချီကတည်းက ကိုယ်ပိုင်ယဉ်ကျေးမှုအစဉ်အလာများဖြင့် တိုင်းရင်းသားလူမျိုးများ စုပေါင်းနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်ကတည်းက ကိုယ့်ထီးကိုယ့်နန်း ကိုယ့်ကြငှန်းဖြင့် မြင့်မားထည်ဝါစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ နန်းမူနန်းဟန် အနုသုခုမဗိသုကာလက်ရာများကို ပြောင်မြောက်စွာ ပုံဖော်တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယဉ်ကျေးမှုအစဉ်အလာကြီးမားသောနိုင်ငံဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာညွှန်းဆိုနိုင်သည်။ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အမျိုးသားယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များနှင့် အမျိုးသားရေးစရိုက်လက္ခဏာများ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ရှင်သန်ထွန်းကား တည်တံ့ခိုင်မြဲလျက်ရှိသည်။

လူမျိုးစုအရေးနှင့်ပတ်သက်သည့် ဝေဒနာတို့သည်ကား နိုင်ငံတိုင်းတွင် ရှိကြသည်သာ။ ကမ္ဘာ့ထိပ်သီးနိုင်ငံကြီးများမှသည် သေးသေးငယ်ငယ်နိုင်ငံများအထိ မတူကွဲပြားမှု၊ နည်းမှုများမှုတို့ကို အကြောင်းခံကာ လူမျိုးစုပြဿနာ ကိုယ်စီရှိကြသည်။ သို့ရာတွင် သူတို့နိုင်ငံများမှာဖြစ်သည့် လူမျိုးစုပြဿနာများသည် နိုင်ငံတည်ငြိမ်အေးချမ်းရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးတို့ကို ထိခိုက်မှုမဖြစ်။ အချို့နိုင်ငံများတွင်မူ နားလည်မှု၊ ပြေလည်မှု၊ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုတို့ရကာ နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးကို စိတ်ရောကိုယ်ပါနှစ်၍ လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင်ကြပြီ။

“ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများအနေဖြင့် ပြည်ပသွင်းကုန်များကို အများအားဖြင့် တင်သွင်း ဆောင်ရွက်ကြရပြီး မိမိတို့အနေဖြင့်လည်း ပြည်ပမှသွင်းကုန်များကို နှစ်စဉ်တင်သွင်းနေရကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ပြည်ပသွင်းကုန်များကို လျှော့ချနိုင်ရေး ပြည်တွင်းကုန်ထုတ်လုပ်မှုကို တိုးမြှင့်ဆောင်ရွက်သွားမည်ဆိုပါက နိုင်ငံခြားငွေသုံးစွဲမှုနှင့် ကုန်သွယ်မှုလိုငွေများကို လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ MSME လုပ်ငန်းများ တိုးတက်အောင်ဆောင်ရွက်ပြီး ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကို မြှင့်တင်ဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်းဖြင့် ပြည်တွင်းသုံးစွဲမှုဖူလုံပြီး ပြည်ပသို့လည်း တင်ပို့နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း” နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးမင်းအောင်လှိုင်က ဇွန် ၂၅ ရက်တွင် ပြုလုပ်သည့် MSME လုပ်ငန်းများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဗဟိုကော်မတီအစည်းအဝေးတွင် ပြောကြားခဲ့သည်။

ယနေ့ မိမိတို့၏နိုင်ငံသည် နိုင်ငံရေးအရ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို ကျင့်သုံးပြီး စီးပွားရေးအရ ဈေးကွက်စီးပွားရေးစနစ်ကို ကျင့်သုံးသည်။ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံဖြစ်သည့်အလျောက် အတိတ်ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် မိရိုးဖလာအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းဖြစ်ခဲ့သော စိုက်ပျိုးရေးကို မျက်မှောက်ကာလအထိ အဓိကမှီခိုအားထားမှုပြုနေရသေးသည်။ နိုင်ငံကို ခေတ်မီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် တည်ဆောက်ရာတွင် စိုက်ပျိုးရေးအခြေခံမှသည် စိုက်ပျိုးရေးအခြေခံ စက်မှုလုပ်ငန်း၊ စက်မှုလုပ်ငန်း၊ အဆင့်မြင့်နည်းပညာလုပ်ငန်းစသည်ဖြင့် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကြိုးစားတက်လှမ်းသွားကြရမည်ဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်တစ်ရပ်လုံးကို လူညွန့်တုံးစေရန်နှင့် ကမ္ဘာ့လူသားများကို ခြိမ်းခြောက်လျက်ရှိသည့် မူးယစ်ဆေးဝါးတိုက်ဖျက်ရေးလုပ်ငန်းများကို မြန်မာနိုင်ငံအပါအဝင် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများက အလေးထားတိုက်ဖျက်နှိမ်နင်းလျက်ရှိသည်။ မူးယစ်ဆေးဝါးတိုက်ဖျက်ရေးကို ခေတ်အဆက်ဆက်အစိုးရများက တိုက်ဖျက်နှိမ်နင်းလျက် ရှိသော်လည်း ဘိန်းစိုက်ပျိုးမှု၊ ဘိန်းထုတ်လုပ်မှု၊ စိတ်ကြွဆေးများထုတ်လုပ်မှုနှင့် သယ်ဆောင်ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားမှု၊ မူးယစ်ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရာတွင် အဓိကအသုံးပြုသည့် ဓာတုဗေဒပစ္စည်းများ နယ်စပ်မှတစ်ဆင့်ဝင်လာမှုတို့သည် မြန်မာနိုင်ငံအတွက် စိန်ခေါ်မှုအဖြစ်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

​​​​​​​မူးယစ်ဆေးဝါး ဒုစရိုက်လုပ်ငန်းများသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြတ်အစွန်း အကြီးမားဆုံးသော ရာဇဝတ်မှုလုပ်ငန်းများပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မူးယစ်ဆေး ဒုစရိုက်ဂိုဏ်းသားတို့ ရရှိကြသည့် ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်များဆိုသည်မှာ မူးယစ်ဆေးသားကောင်ဘဝသို့ ကျရောက်ကြရသူများ၏ ပျက်စီးသွားသော လူမှုစီးပွားဘဝများမှ ထွက်ပေါ်လာရခြင်းဖြစ်သည်။

နိုင်ငံတော်အနေဖြင့် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားမြင့်မားတိုးတက်ပြီး စီးပွားရေးကောင်းမွန်လာစေရန်အတွက် ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ သို့သော် ကုန်ထုတ်လုပ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ထုတ်လုပ်မှုအရည်အသွေးနှင့် အရေအတွက်အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော်သမ္မတအနေဖြင့် ယခုလဆန်းပိုင်းတွင် အိန္ဒိယသမ္မတနိုင်ငံသို့ တရားဝင်ခရီးစဉ်သွားရောက်ခဲ့ပြီး လလယ်ပိုင်း၌ တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံသို့ နိုင်ငံတော်အဆင့် ချစ်ကြည်ရေးခရီးစဉ်သွားရောက်ခဲ့သည်။ အဆိုပါခရီးစဉ်များမှတစ်ဆင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုတိုးတက်ရေးနှင့် အရည်အသွေးကောင်းမွန်ရေးအတွက် အခွင့်အလမ်းကောင်းများရရှိခဲ့သည်။

“အလုပ်လုပ်လိုစိတ် (The Will to work)” သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးဖြစ်ပြီး နိုင်ငံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း ပညာရှင်တို့က သုတေသနပြုတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ အလုပ်လုပ်လိုစိတ်သည် လူမျိုးအလိုက်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသအလိုက် ကွဲပြားခြားနားမှုများ ရှိသည်ဟုလည်းဆိုသည်။ အလုပ်လုပ်လိုစိတ်သည် စွမ်းဆောင်လိုစိတ်လည်းဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတွင် နိုင်ငံသားများအတွင်း ယင်းစိတ်ဓာတ်မြင့်မားလာချိန်တွင် တိုင်းပြည်လည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်။ ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်မှ သုတေသီတစ်ဦးဖြစ်သူ ဒေါက်တာ ဒေးဗစ် မက်ကလီလန်းက နိုင်ငံပေါင်း ၄၀ ကျော်ကို လေ့လာသုတေသနပြုခဲ့ရာတွင် စွမ်းဆောင်လိုစိတ်ပါဝင်မှုမြင့်မားသော နိုင်ငံများသည် စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးမှု ပိုမိုရရှိကြသည်ကို တွေ့ရှိရသည်ဟုလည်းဆိုသည်။

မြန်မာနိုင်ငံသည် လွတ်လပ်၍တက်ကြွသော ဘက်မလိုက်သည့် နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒကို ကျင့်သုံးလျက်ရှိသည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံများအားလုံးနှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်လျက်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများနှင့် ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ပိုမိုမြှင့်တင်ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ အာဆီယံအသိုက်အဝန်း ရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ ဒေသတွင်းနိုင်ငံများနှင့် တက်ကြွစွာ လက်တွဲဆောင်ရွက်လျက်ရှိပြီး နိုင်ငံတကာနှင့် မိတ်ဝတ်မပျက် ဆက်ဆံနေထိုင်လျက်ရှိသည်။ မကြာသေးမီက အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံကြီးများဖြစ်ကြသည့် တရုတ်နိုင်ငံနှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံတို့သို့ နိုင်ငံတော်အဆင့် ချစ်ကြည်ရေးခရီးသွားရောက်ပြီး နှစ်နိုင်ငံချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

လူကုန်ကူးမှုသည် ၂၀ ရာစုနှောင်းပိုင်းတွင် ခေတ်သစ်ကျွန်ပြုမှုအသွင်ဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာသည့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ လူကုန်ကူးမှုသည် မူးယစ်ဆေးဝါး မှောင်ခိုရောင်းဝယ်မှုပြီးပါက ဒုတိယမြောက် အမြတ်အစွန်းရရှိမှုအကြီးဆုံးသော ရာဇဝတ်မှုဖြစ်သည်ဟု နိုင်ငံတကာ ကျွမ်းကျင်သူများက သတ်မှတ်ထားကြသည်။